Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία
Ύψος χαμόγελο και λευτεριά
Επιτέλους σας βρίσκω στην όχθη της καρδιάς μου
Ένα βράδυ όπου η θάλασσα εισχωρεί
Βαθιά στις χώρες των βουνών
Ένα βράδυ όπου νιώθεται κανείς πιο νέος από τη νιότη του
Βράδυ όπου πόνεσε πολύ μα όπου πια τίποτε δεν είναι μάταιο
Τίποτε για τη στάχτη
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αποδοχή της μετριότητας
Ο τοξικός, η τοξική, το τοξικό! Η έννοια της τοξικότητας δεν είναι καινούρια φυσικά. Τελευταία όμως έχει γίνει ολίγον μόδα. Οτιδήποτε ενοχλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου